Ciekawe miejsca

Ogrody Tematyczne HORTULUS w Dobrzycy

Zostały założone w 1992 roku. Istotą tych ogrodów jest pokazanie układu roślin w kompozycjach ogrodowych i ich zastosowanie w poszczególnych ogrodach. Dlatego też ogrody są podzielone tematycznie. Są wśród nich klasyczne, jak: japoński, francuski, śródziemnomorski oraz te związane ze środowiskiem: ogród kamienny, skalny i wodny. Są też ogrody użytkowe, jak ziołowy czy warzywny.

Dużą grupę stanowią ogrody zmysłów: ogrody barw: biały, niebiesko–żółty, lilaróż, purpury i ognia, słoneczny oraz ogród cienia; ogrody zmysłu powonienia z roślinami o wonnych kwiatach, liściach, pędach, a nawet korzeniach oraz ogrody dźwięku, w których gra cisza, szelest, szum.

Na terenie ogrodów znajdują się także: grota, jaskinia, platforma widokowa oraz liczne elementy małej architektury - mosty, pergole, trejaże, fontanny i rzeźby.

 

 

Pomorski Ogród Edukacyjny „Wiciokrzewy” we Włokach

Składa się on z kilku części:

- wrzosowiska z magnoliami, różanecznikami i azaliami oraz innymi roślinami wrzosowatymi i iglastymi,

- niewielkiej buczyny z roślinami chronionymi w Polsce,

- dużej kolekcji hortensji i piwonii,

- polanki z wieloma odmianami narcyzów,

- wielu cennych gatunków roślin, np. gunera - roślina z lasu tropikalnego Brazylii - o ogromnych, dochodzących do 4 metrów kolczastych liściach i oryginalnych kwiatostanach.

W ogrodzie można podziwiać również skalniak, przechodzący w ogrody wzorowane na Dalekim Wschodzie, z licznymi małymi stawkami ozdobionymi grzybieniami o kolorowych kwiatach, zwanych liliami wodnymi. W ogrodzie znajduje się labirynt z formowanych buków oraz miejsce na ognisko i sala do prowadzenia spotkań przy slajdach.

 

 

Park Leśników im. Jana Łobodźca przy leśniczówce Osetno

Park jest doskonałym miejscem odpoczynku dla całych rodzin. Wśród przepięknie skomponowanych roślin, strumyczków, oczek wodnych w otoczeniu lasu można zatrzymać się w przygotowanych szałasach z możliwością bezpiecznego zrobienia ogniska. Warto zwrócić również uwagę na kilkuletni dąb szypułkowy zwany „Dębem Jana Pawła II", który wyrósł z żołędzi poświęconych przez papieża w trakcie wizyty delegacji leśników polskich w Watykanie. Park nieodpłatnie dostępny jest dla zwiedzających przez cały rok.

 

 

 

Arboretum w Nadleśnictwie Karnieszewice

Położone jest przy drodze ze wsi Karnieszewice do Wierciszewa. Park leśny powstał najprawdopodobniej w 1881 roku z okazji Zjazdu Pomorskiego Towarzystwa Leśnego w celu badania rozwoju i aklimatyzacji gatunków obcego pochodzenia, a szczególnie daglezji zielonej, której aleja jest jedną z największych osobliwości obiektu. Leśnicy niemieccy widzieli w tym drzewie rozwiązanie problemów z pozyskiwaniem drewna.

Na 4,79 ha powierzchni rośnie obecnie 37 gatunków drzew, 26 gatunków krzewów oraz 62 gatunki roślin runa. Poza wspomnianą daglezją, w arboretum znajdują się: jodła kalifornijska, tulipanowiec, buk pospolity strzępolistny, kasztan jadalny, choina kanadyjska, jesion pensylwański, bluszcz polski, kalina koralowa, mahonia, tawuła japońska, wawrzynek wilczełyko i inne. Jest tu ponad 1400 drzew. Daglezje dochodzą do ponad 40 m wysokości i 4 m obwodu w pierśnicy. Wiek najstarszych drzew wynosi około 120 lat.

W centralnej części arboretum znajduje się pawilon z ławkami gdzie można odpocząć i wsłuchać się w odgłosy przyrody.

Arboretum opiekuje się nadleśnictwo w Karnieszewicach z siedzibą w Trawicy, tam też trzeba zgłosić chęć zwiedzenia parku.

 

 

 

Izba Edukacyjna

Znajduje się przy siedzibie Nadleśnictwa Manowo z przyległą Ścieżką Edukacji Przyrodniczej „Czapla Góra". Została stworzona w latach 2000-2001 do celów edukacji przyrodniczej. Ścieżka przebiega przez teren parku leśnego w Manowie. Dodatkową jej atrakcją jest, zajmująca korony drzew, kolonia lęgowa czapli siwej. Głównym zadaniem tych obiektów jest przybliżenie społeczeństwu zasad prowadzenia zrównoważonej gospodarki leśnej, zapoznanie gości i turystów z miejscową przyrodą oraz przedstawienie zasad i metod jej ochrony.

 

 

 

Aleja Mrówek im. Tadeusza Podkówki w Leśnictwie Kościernica

Znajduje się na północny zachód od jeziora Nicemino. Występuje tam największe w Europie skupisko mrówki ćmawej. Cechą charakterystyczną tych owadów są wielomateczne gniazda. Budowa nowego gniazda odbywa się wiosną i polega na wywędrowaniu mrówek z częścią mateczną wraz z larwami i poczwarkami. Mrówki te budują okazałe mrowiska w postaci kopców z igliwia, ziemi i gałązek. Wysokość mrowiska może dochodzić do 2 metrów. Pozostała jego część znajduje się pod ziemią. W jednym mrowisku może żyć nawet 100 tysięcy mrówek.

Wśród kopców ustawiony jest kamień pamiątkowy poświęcony pamięci nieżyjącego już dra Tadeusza Podkówki, który całą swoją zawodową karierę poświęcił obserwacji i badaniu zwyczajów najwierniejszych sprzymierzeńców leśnika – mrówek.